Gözlerini açmak için büyük mücadele etmesine rağmen henüz gözlerini açamıyordu.nerede olduğunu ve kendini görmek istiyordu.vücudu yeni şekillenmiş,artık bir bebeğe benzemeye başlamıştı.o dünyaya gelmeye hazırlana,annesinin karnında mutlu mesut büyüyen bir cenindi.kızdı ve isminin ne olacağını çok merak ediyordu.arada bir ellerini hareket ettiriyor,bacaklarıyla neler yapabileceğini hesap etmeye çalışıyordu.en çok içinde bulunduğu yeri merak ediyordu.kimi zaman sesler duyuyor,kulak kabartıp bu anlamadığı seslerin ne olduğunu dinliyordu.acaba nasıl bir yerdeyd,ah gözlerini bir açabilseydi görebilecekti.
yavaş yavaş sıkılmaya başlıyordu bulunduğu yerden.henüz ismi koyulmamış minik bir kız bebeği bir an önce dışarı çıkmak istiyordu.o seslerin sahibini,annesini görmek istiyordu.bazı zamanlar bulunduğu yerin üzerinde gezen birşey farkediyordu.heralde annesinin eli olmalıydı.onu farkettiği anda heyecanlanıyor,henüz yeni çalışmaya başlayan kalbi küt küt atıyordu.farklı bir şeyler hissediyordu,sanki bir tutku,sanki değişik duyguların karışımı vardı annesinde..ahh annesini bir görebilseydi..
yavaş yavaş ilerlemeye başladı.anlaşılan artık zaman gelmişti.sonunda son zamanlarda oldukça fazla sıkıcı olan bu mekandan kurtuluyordu.sonunda annesine kavuşabilecek,gözlerini açabilecek ve onu görebilecekti.feryatlar eşliğinde bulunduğu yerden biraz daha ilerledi.sert iki el onu bacaklarından tutup hızlıca çekti.annesi öylesine bağırıyorduki,kulakları acıdı.ne olduğunu bile anlayamadan soğuk bir alana çıkmıştı.sıkıcı yerde onu saran sıcak su bile yoktu.sert eller hızla poposuna vurup,onu salladılar.halen gözlerini açamamıştı,sadce bağıran annesini ve sert elli bir kadını hissedebiliyordu.daha fazla dayanamayıp ağzını açarak oda ''anne ağlama..lütfen ağlama..''diye bağırmaya başladı.
üşümüş ve dinlenmiş bir halde kendine geldi.kollarını ve ayaklarını oynatamıyordu.anlayamadığı birşeye onu sımsıkı sarmışlardı.aniden iki el bulunduğu yerden isimsiz miniği alsı ve kucağına yerleştirdi.yüreği yine küt küt atmaya başlamıştı.bir zamanlar sadece hissedebildiği o sevgi dolu,tutkulu eller onu alıp yumuşacık bir yere yarleştirmişti.kendini alan kişinin annesi olduğunu çok iyi biliyordu.annesini mutlaka görmeliydi..yavaşca gözkapaklarını kaldırmaya çalıştı.koyu lacivert gözleri ufacık açılmıştı.sislerin çekilmesinden sonra hayal meyal annesini gördü.yaşlı gözlerle kendisine bakıyordu.''acaba annem neden ağlıyor?''diye düşündü.heralde kendisinin geldiğine çok sevinmiş olmalıydı.soğuk bedeniyle annesinin göğüslerine başını yasladı.annesinin kalbide tıpkı onun ki gibi atıyordu..''canım annem,biricik annem''diyerek tekrar bağırmaya başladı.annesi yavaş ve şevkat dolu hareketlerle minik bebeğinin ağzına göğsünü verdi.sonra uyumasını bekledi..
sırtına giren buzdan bıçaklarla uyandı isimsiz melek.üşüyor ve titriyordu.fakat hala annesinin kollarındaydı.başını annesinin göğsüne iyice yasladı.annesi bu soğukta nereye yürüyordu acaba?bir beşikte sallanırcasına,annesinin kucağında ilerlemeye devam etti.çok uykusu vardı,eğer soğuk canını yakmasaydı bu şefkat dolu sıcak kollarda hemen uyuyabilirdi.asla burdan ayrılmayacağım diye düşündü.o büyüyüp.abla oluncaya kadar hep annesini kucağında kalacaktı.böylesine sevgi dolu sıcacık yerden kim ayrılırdıki..öylesine seviyordu ki annesini.konuşmayı öğrendiğinde ilk onun adını söyleyecekti.şimdiye kadar görmediğine göre,galiba babası yoktu yada onu merak etmemişti.hiç önemli değil diye düşündü,bu sıcak kucağa sahip.gözüyaşlı annesi onun için yeterliydi..
annesi durdu.isimsiz melek gözlerini açıp etrafa baktı.ama heryer karanlık olduğundan hiçbiyeri göremedi.neden durdu annem acaba diye düşünürken.yüzüne garip dansetmiş,ılık ve tuzlu bir damla düştü.annesi,gözlerinden minik meleğin yanağına damlalar damlatıyordu.neler olduğunu anlayamıyordu,annesi neden ağlıyordu?gözlerini kapattı.göğsüne bir kağıt parçası sıkıştırıldı.yanaklarında annesinin dudaklarını hissetti.soğuktan çatlamış olmasına rağmen,tutku ve sevgi kokan dudaklar,isimsiz kızın yanaklarından yumuşakça öptü.bu öpücüğü asla unutmayacaktı.yaşadığı günlerde hissettiği en güzel duyguydu.itinayla ve yavaşca yere bırakıldığını farketti.''hayır,hayır anne bırakma beni kucağından ''diye haykırmaya başladı.sıcacık ve sevgi dolu kucaktan,soğuk ve sert memer bir zemine koyulmuştu,üstelik çok üşüyordu.annesi arkasını döndü birkaç adım attı.''anneine olur gitme,anneciğim lütfen beni bırakma!''diye son sesiyle tekrar haykırmaya başladı.annesi durakladı.geri döndü.isimsiz melek yavaşca sustu.gelip tekrar kollarına almasını bekliyordu.fakat annesi gelmedi,tekrar arkasına dönüp,feryatlar arasında hızlıca uzaklaşarak,gecenin,soğuğun ve merhametsizliğin karanlığında kayboldu..
ne kadar ağlayıp haykırdığını bilmiyordu.tek hissettiği soğuktu.ilikleine kadar üşüyor ve bir taraftanda belki gelir diye annesini çağırıyordu.hareket etmeye çalıştı,belki kalkıp anneinin arkasından koşmalıydı.fakat kollarını ve ayakları sıkıca bağlayan beyaz bezden dolayı hareket edemiyordu.hareket etse bile koşmayı bilmiyordu ki..ama annesi için hemen öğrenebilirdi belki?soğuğun etkisiyle ayaklarını hissetmemeye başladı.çırpınmaya çalışan kollarıda yavaş yavaş kayboluyordu.''anneee..''diye tekrar haykırdı.''anneciğim neden beni bırakıp gittin,anneciğim yok oluyorum..anneciğim lütfen gel beni geri al..''haykırmaları boşunaydı.gecenin ilerleyen saatlerinde haykırmalarına sadece sokak köpekleri yanıt veriyordu.artık kollarınıda kaybetmişti.ayaklarım,kollarım ve göğsüm neden kayboldu diye düşündü.annesizlikten olsa gerekti.annesi onu bıraktığı için yavaş yavaş kayboluyordu.yok olacağını,soğuk çenesine ilerleyince farketti.artık hiç birşeyin anlamı kalmamıştı.terkedilmişti?henüz ismi bile koyulmadan,ne günah işlemiştiki ölüm cezasına çarptırılmıştı?..
isimsiz minik kız bebeğinin bırakıldığı cami avlusunda,sabah ezanları çınlamaya başladı.bir bebeğin annesine ''geri dön anne ''haykırmalarının,ınga sesine dönüştüğü yürek parçalayıcı seranat,ALLAHU EKBER seslerine karıştı.martılar,sokak köpekleri,hiçbiri bu sahneye dayanamamış,son sesleriyle ağlıyorlardı.minik melek gözlerini kapattı.iki damla çıktı gözlerinden.biri gözpınarının hemen yanında,diğeri ise yanağında donmuştu.gözlerini son kez kapattı.bir daha görmek istemiyordu.ezanla beraber,miniğin seside kesildi.bir mum alvei gibi yavaşca sönmüştü.o artık ruhları sıkan ve dünyanın sonunu hazırlayan siyah renkteki merhametsizliklere lanet eden,vicdansızlığa tutsak edilmiş bir melekti o........


okurken çok etkilendim ve duygulandım sizlerle paylaşmak istedim...